De wildgroei in Reiki

 Kwaliteit in Reiki – Waarom een goede Reiki-opleiding het verschil maakt

Wanneer je vandaag de dag op internet zoekt naar een Reiki-cursus, kom je een overweldigend aanbod tegen. Je kunt Reiki online leren, schriftelijke cursussen volgen, Reiki 1 in één dag doen en soms zelfs binnen enkele dagen Reiki Master worden.

Ik begrijp heel goed waarom dat aantrekkelijk klinkt. We leven in een tijd waarin alles sneller moet. We bestellen onze boodschappen online, volgen opleidingen vanuit huis en verwachten dat kennis altijd direct beschikbaar is.

Maar is dat ook de juiste ontwikkeling als het gaat om Reiki?

Dat is een vraag die mij al jaren bezighoudt.

Na bijna dertig jaar ervaring als Reiki-docent, duizenden behandelingen en vele studiereizen naar Japan maak ik mij steeds vaker zorgen over de richting waarin Reiki zich ontwikkelt. Niet omdat verandering verkeerd is, maar omdat ik zie dat snelheid steeds belangrijker lijkt te worden dan kwaliteit.

En juist dat raakt de kern van Reiki.

Reiki leer je niet alleen uit een boek

Steeds vaker zie ik opleidingen waarbij je Reiki volledig online kunt leren of waarbij je na één of enkele cursusdagen al een certificaat ontvangt. Soms wordt zelfs de titel Reiki Master binnen een paar dagen behaald.

Ik wil niemand veroordelen die voor zo'n opleiding kiest. Integendeel. Veel mensen weten eenvoudigweg niet dat er ook een andere manier bestaat.

Toch stel ik mezelf regelmatig de vraag: kun je een vak dat draait om voelen, waarnemen en ervaring werkelijk leren zonder intensieve praktijk?

Natuurlijk kun je de theorie lezen. Je kunt video's bekijken en opdrachten maken. Maar Reiki ontwikkel je uiteindelijk met je handen.

Door te behandelen.

Door te observeren.

Door fouten te maken.

Door opnieuw te behandelen.

En vooral door steeds beter te leren luisteren naar wat het lichaam je vertelt.

Dat is iets wat tijd vraagt.

Waarom ik mij laat leiden door Japan

Tijdens mijn eerste reis naar Japan ontdekte ik dat de oorspronkelijke manier van lesgeven heel anders is dan ik in het Westen gewend was.

Daar draait een opleiding niet om zo snel mogelijk een volgend certificaat behalen.

De nadruk ligt op oefenen, behandelen, observeren en ervaring opbouwen.

Eén van de belangrijkste onderdelen daarvan is ByoSen: het leren waarnemen van de reacties van het lichaam via je handen. Dat vormt de basis van iedere behandeling.

Binnen Jikiden Reiki leer je vanaf de eerste cursus niet alleen hoe je Reiki geeft, maar vooral hoe je kijkt, voelt en waarneemt. Iedere behandeling is een oefening in aandacht.

Juist daarin zit voor mij de kracht van Reiki.

Hoe werd Reiki oorspronkelijk onderwezen?

Volgens de overlevering ontwikkelde Mikao Usui zijn methode na een lange periode van studie, meditatie en spirituele beoefening. Daarna begon hij niet direct met lesgeven. Eerst onderzocht hij zijn ervaringen en behandelde hij vele mensen.

Ook het onderwijs kende een duidelijke opbouw.

De eerste twee niveaus, Shoden (Reiki 1) en Okuden (Reiki 2), vormden samen de basis voor iedereen die Reiki wilde leren. Daarbij draaide het niet om het verzamelen van certificaten, maar om het ontwikkelen van praktische vaardigheid.

Je leerde behandelen.

Je leerde ByoSen herkennen.

Je leerde vertrouwen op wat je handen waarnamen.

Pas wanneer die basis stevig was, kon iemand zich verder ontwikkelen.

Die gedachte vormt nog steeds de basis van het Jikiden Reiki Institute in Kyoto.

Lesgeven is een vak

Wie in Japan Reiki-docent wil worden, volgt een langdurig traject.

Voordat iemand assistent-leraar (Shihan Kaku) kan worden, moet hij of zij aantoonbaar veel praktijkervaring hebben opgedaan. Er worden tientallen cliënten behandeld en honderden uren geoefend. Daarnaast worden de opleidingen opnieuw gevolgd, ditmaal vanuit het perspectief van een toekomstige docent.

Pas daarna mag iemand lesgeven in Shoden.

Ook de opleiding tot volledig Shihan duurt vervolgens nog geruime tijd.

Alles bij elkaar ben je meerdere jaren bezig voordat je zelfstandig de volledige opleiding mag verzorgen.

Waarom?

Omdat lesgeven een vak is.

Niet alleen kennis overdragen, maar ook verantwoordelijkheid dragen voor de ontwikkeling van anderen.

Dat uitgangspunt spreekt mij enorm aan.

Waarom ik soms kritisch ben

Sommige mensen vinden mij kritisch wanneer ik spreek over Reiki-opleidingen.

Misschien hebben ze gelijk.

Maar mijn kritiek richt zich niet op mensen.

Mijn kritiek richt zich op een ontwikkeling waarbij snelheid belangrijker lijkt te zijn geworden dan vakmanschap.

Wanneer iemand Reiki uitsluitend voor zichzelf wil gebruiken, is dat natuurlijk zijn of haar eigen keuze. Iedere cursus kan dan een eerste stap zijn op een persoonlijk pad.

Anders wordt het wanneer iemand een praktijk wil beginnen of zelf les gaat geven.

Vanaf dat moment draag je verantwoordelijkheid voor de gezondheid, het vertrouwen en de ontwikkeling van anderen.

Dan vind ik dat je jezelf voortdurend moet blijven afvragen of je voldoende kennis, ervaring en begeleiding hebt ontvangen.

Kwaliteit vraagt tijd

Niemand verwacht dat een automonteur zijn vak in één dag leert.

Niemand verwacht dat een fysiotherapeut na een weekendopleiding zelfstandig aan het werk kan.

Waarom zouden we dat bij Reiki dan wel vanzelfsprekend vinden?

Reiki lijkt misschien eenvoudig omdat je je handen gebruikt, maar achter die eenvoud schuilt een grote hoeveelheid ervaring.

Hoe meer behandelingen je geeft, hoe gevoeliger je handen worden.

Hoe vaker je oefent, hoe beter je ByoSen leert herkennen.

Hoe langer je met Reiki werkt, hoe meer je beseft hoeveel je nog kunt leren.

Dat is misschien wel de mooiste les die Reiki mij heeft gegeven.

Ook een leermeester blijft leerling

Na al die jaren beschouw ik mezelf nog steeds als leerling.

Iedere reis naar Japan leert mij weer iets nieuws.

Iedere behandeling laat mij opnieuw zien hoe bijzonder het menselijk lichaam is.

En iedere cursist stelt vragen waardoor ik zelf weer anders naar Reiki kijk.

Juist daarom geloof ik dat een goede Reiki-docent nooit stopt met leren.

Niet omdat hij moet.

Maar omdat nieuwsgierigheid de motor blijft van persoonlijke ontwikkeling.

Mijn wens voor de toekomst van Reiki

Ik schrijf dit artikel niet om andere opleiders aan te vallen of mensen het gevoel te geven dat zij de verkeerde keuze hebben gemaakt.

Integendeel.

Ook ik ben ooit begonnen met een westerse Reiki-opleiding en kijk daar met dankbaarheid op terug. Zonder die eerste stap was ik waarschijnlijk nooit naar Japan gereisd en had ik de oorspronkelijke Reiki-traditie nooit leren kennen.

Mijn wens is eenvoudig.

Ik hoop dat iedereen die een Reiki-opleiding zoekt, zichzelf afvraagt welke kwaliteit hij of zij werkelijk zoekt.

Niet alleen de prijs.

Niet alleen de duur van de cursus.

Maar vooral de diepgang, de begeleiding en de ervaring van de docent.

Want uiteindelijk is Reiki geen wedstrijd in snelheid.

Reiki is een levenslange weg van blijven leren, blijven oefenen en blijven verwonderen.

Dat is de Reiki die ik heb leren kennen in Japan.

En dat is ook de Reiki die ik, met veel respect voor haar oorsprong, iedere dag opnieuw probeer door te geven.

Namasté,

Jaap Pol
Dai-Shihan (Grootleermeester)